Want analoog…

Apples

De wereld in het tragikomische Apples van Christos Nikou is niet de onze: want analoog, zonder mobiele telefoons en sociale media. Mensen gebruiken polaroidcamera’s, cassettebandjes, zwart-wittelevisies. Wat dan weer wel op onze tijd lijkt is dat er een pandemie heerst: een virale amnesie.

Ook de Griek Aris is patiënt: hij kan zich zijn naam niet meer herinneren. Getroffenen kunnen terecht in centra waar artsen een techniek hebben ontwikkeld om patiënten te helpen een nieuw leven te beginnen. Zo kunnen ze een nieuwe identiteit opbouwen, door alledaagse en minder alledaagse dingen te doen. Apples gaat over de vraag hoe ons geheugen functioneert en of het soms niet beter is te vergeten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s