Schoonheid van dingen ligt in de ogen die ze aanschouwen

  • Patient

patient

Terwijl Nubia, moeder van de zieke Leidy, zowat dag en nacht in het ziekenhuis verblijft, is op de tv’s in de wachtruimten en de ziekenzalen voortdurend gekwaak te horen over verbetering van het lichaam; irritant botoxgezwam dat in schril contrast staat met de reden waarom Leidy in het ziekenhuis ligt: ze heeft een neuro-ectodermale tumor.

Patient is vooral een monument voor die onvermoeibare moeder, en een onverhulde kritiek op alle vormen van bureaucratie die zorg routineus, ambtelijk en gevoelloos kunnen maken. Colombia, waar deze film zich afspeelt, is wat dat betreft tot olympische hoogten gestegen: gruwelijk zijn de papierkraam en de regeltjes waar Nubia met bovenmenselijk geduld mee heeft te dealen. Doordat ze mank loopt krijg je nog meer bewondering voor haar tochten door het labyrintische ziekenhuis: van het kastje naar de muur. Wat haar op de been houdt is de zorg voor het welzijn van haar ten dode opgeschreven dochter – die overigens nimmer in beeld komt.

De camera volgt Nubia op de voet, maar staat ook permanent op wacht bij de deur naar de kamer waar Leidy ligt. Af en toe wisselt maker Jorge Caballero deze namen af met afbeeldingen van omineuze scans en röntgenbeelden. En soms krijgen we Nubia in close-up te zien, terwijl ze met haar dochter spreekt, en voor haar zorgt. Deze strak gemaakte, volstrekt onsentimentele documentaire – een meesterwerk van menselijkheid – is buitengewoon aangrijpend.

  • Te zien op het jaarlijkse International Documentary Film Festival Amsterdam (IDFA), van 18 t/m 29 november 2015.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s