De drempel van onwetendheid

  • Onzekerheid

unborn-twins

In de moederbuik praten de tweelingen met elkaar:

“Geloof jij in een leven na de geboorte?”

“Ja”, zegt de ene.

“Hoe ziet dat er dan uit, een leven na de geboorte?”

“Dat weet ik ook niet precies. Maar het zal wel lichter zijn dan hier. En misschien lopen we wel rond en eten met onze mond?”

“Rondlopen, dat gaat toch helemaal niet. En met de mond eten? Hoe dan? Er is toch een navelstreng die ons voedt. Bovendien is de navelstreng veel te kort.”

“Ik geloof dat alles echt anders zal zijn.”

“Nou, ik denk, dat met de geboorte het leven ten einde is. Ik blijf liever bij dat wat ik hier en nu ervaar: het leven is een kwelling en het is donker….”

“Nee, we zullen dan onze moeder zien en zij zal voor ons zorgen.”

“Geloof jij aan een moeder? Waar is ze dan?”

“Hier, overal om ons heen. Wij zijn en leven in haar en door haar. Zonder haar zouden we er helemaal niet zijn!”

“Onzin! Ik heb nog niets van een moeder gezien, er nooit iets van gemerkt, dus is ze er niet! En bovendien: er is nog nooit iemand teruggekomen”, hield de andere vol.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s