De verdwenen passerdoos

passer

Er was een schooljaar dat op zijn einde liep en dat schooljaar zou heel banaal op zijn einde zijn gelopen, als daar niet in die klas de derde-laatste dag een passerdoos was verdwenen.

Het was zo: voor de onderbreking had de eigenaar zijn passerdoos, dat wist hij zeker, op zijn bank achtergelaten. Na de onderbreking was ze verdwenen. Alle vermoedens gingen in de richting van een klaskameraad, waarvan iedereen nog wist dat hij drie jaar geleden de fietspomp van een ander had gestolen, en daarvoor was gestraft.

Bovendien was het heel de klas ineens te binnen geschoten dat de dader, zo noemden zij hem alvast, zich bij de bewuste onderbreking niet bij hen had gevoegd.

Er werd aan de klasdeur werd geklopt. De jongen werd bij de directeur geroepen. Nu twijfelde ook de eigenaar niet langer. Ook de directeur twijfelde niet meer, al was het onmogelijk het algemeen vermoeden met feiten te bewijzen. Dus werd de jongen niet gestraft. Maar dàt nam de klas niet.

Hij werd onthaald op zo’n ijzig stilzwijgen dat hij het opgaf en zijn ouders smeekte die laatste dagen niet meer naar die school te moeten. Ten slotte kwam het bericht dat de ouders besloten hem definitief van school te veranderen.

Pas dàgen later, de grote vakantie was al een heel eind opgebruikt, zei de broer van de eigenaar: ‘hier is je passerdoos terug.’ Hij had ze in de drukke examenperiode gewoon zonder vragen geleend, zoals broers dat wel eens meer bij elkaar doen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s