Sorry, Baby

Soms komt er een film voorbij die niet alleen het hart raakt, maar ook precies weet te benoemen wat vaak onuitgesproken blijft. *Sorry, Baby*, het regiedebuut van Eva Victor, is zo’n film. Grappig, gevoelig en ongekend wijs: elk woord is raak en elke scène voelt oprecht – alsof je zelf aan tafel zit bij Agnes en haar vriendin, net als het leven moeite lijkt te hebben zijn gewone gang te gaan.

Een plot dat binnenkomt

Agnes, het centrale personage, is iemand wiens leven tot stilstand is gekomen na een ingrijpende gebeurtenis. De mensen om haar heen bewegen verder, terwijl zij zelf vasthangt in een moment van verdriet en verwarring. Wanneer een dierbare vriendin haar bezoekt vlak voor een belangrijke mijlpaal, wordt de stilte waar Agnes in leeft helder zichtbaar. Dat ongemak, die afstand tot het gewone leven, is pijnlijk herkenbaar.

De ontmoeting dwingt Agnes om te reflecteren – niet alleen op de gebeurtenissen, maar ook op zichzelf. Langzaam en voorzichtig zet ze haar eerste stappen richting een nieuw begin. Het is een proces dat eerlijk wordt weergegeven zonder groot drama, maar met de scherpe humor en het invoelingsvermogen die van *Sorry, Baby* zo’n bijzondere film maken.

“Een gevoelige, grappige, wijze film, waarin elk woord raak is.” – LUX Nijmegen

Waarom deze film je raakt

Regisseur Eva Victor, die ook zelf een hoofdrol speelt naast Naomi Ackie en Lucas Hedges, kiest in Sorry, Baby voor bitterzoete eerlijkheid. Vriendschap staat centraal, niet als oppervlakkige steun, maar als een ingewikkelde dans van nabijheid, ongemak en volharding. Het script legt genadeloos bloot hoe moeilijk het is om verder te leven als je eigen wereld is ingestort, en hoe belangrijk – maar soms ook ongemakkelijk – echte vriendschap daarin kan zijn.

Wat deze film onderscheidt, is haar vermogen om zware thema’s licht en toegankelijk te maken. Er is ruimte voor humor te midden van verdriet, zonder sentimenteel te worden. Hierdoor voelt *Sorry, Baby* als een warme omhelzing én een wake-up call.

Een debuut om trots op te zijn

Dat dit de eerste speelfilm van Eva Victor is, is nauwelijks te geloven. De Amerikaanse regisseur, bekend als komisch talent, bewijst in deze dramafilm haar scherpzinnigheid en gevoel voor nuance. *Sorry, Baby* duurt 1 uur en 43 minuten, maar blijft nog veel langer aan je knagen.

Conclusie: gaan zien!

Als je verlangt naar een film die écht over mensen gaat – over de onvoorziene wendingen in het leven, over hoe moeilijk het is om opnieuw te beginnen, maar vooral over de kracht (en het geduld) van goede vrienden – dan mag je *Sorry, Baby* niet missen. Het is geen groots spektakel, maar wel een kleine revolutie van het hart.

Ga dus kijken. Neem een goede vriend(in) mee. Misschien kom je samen een beetje dichter bij een nieuw begin.