Een goede moeder

Op maandag 29 september zet de documentaire “Een goede moeder” (regie: Kim Faber, producent: Tangerine Tree, omroep: KRO-NCRV) een belangrijk maatschappelijk vraagstuk in het licht. Drie moeders vertellen eerlijk over het moment dat het ouderschap hen te veel werd. Hun ervaringen doorbreken het hardnekkige ideaalbeeld rond het moederschap en raken aan grotere thema’s: waarom raken zoveel moeders tegenwoordig uitgeput? Welke maatschappelijke verwachtingen drukken zo zwaar op hen? En wat betekent het anno nu eigenlijk om een ‘goede moeder’ te zijn?

Het moederschapsideaal onder druk

Van oudsher kleeft aan moederschap een haast onaantastbaar en onrealistisch ideaal: de altijd liefdevolle, geduldige en krachtige vrouw die haar kinderen gelukkig, gezond en succesvol laat opgroeien. Sociale media, tijdschriften en zelfs goedbedoelde adviezen uit de omgeving versterken dit beeld. In werkelijkheid blijkt moeder zijn ónvoorspelbaar, onzeker en soms ronduit zwaar. Steeds meer moeders lopen op hun tenen, worstelend om aan alle eisen te voldoen: een betrokken ouder zijn, een carrière ontwikkelen, een liefdevolle partner blijven én het huishouden draaiende houden.

De Volkskrant en Trouw schreven de afgelopen jaren al over de burn-out epidemie onder jonge moeders, waarin zij beschrijven hoe het “supermoeder-syndroom” leidt tot uitputting en gevoelens van falen wanneer perfectie niet haalbaar blijkt. Ook kennisplatform Kenniscentrum Kinder- en Jeugdpsychiatrie erkent dat maatschappelijke druk, gebrek aan steun en hoge latten bijdragen aan mentale klachten en angst om te falen.

De druk van dubbele rollen

Naast werk en partnerschap rust op moeders vaak een onzichtbare “mentale last” van plannen, regelen en zorgen. Volgens Sociaal en Cultureel Planbureau voelen veel vrouwen zich verantwoordelijk voor het gezinsgeluk. Die verantwoordelijkheid wordt zelden expliciet verdeeld; het is een vanzelfsprekendheid, deels door traditie, deels door verwachtingspatronen.

Tegelijk groeit het besef dat deze dubbele belasting gevolgen heeft. Niet alleen voor moeders zelf – denk aan vermoeidheid, eenzaamheid, depressieve gevoelens – maar ook voor het welzijn van het hele gezin. De openheid in documentaires als “Een goede moeder” geeft woorden aan deze sluimerende crisis.

Wanneer wordt het te veel?

Steeds vaker zoeken moeders naar hulp of lotgenotencontact. Platforms als Ouders Centraal en Moeders voor Moeders bieden niet alleen praktische informatie, maar juist ook herkenning en gemeenschap. Drempels blijven echter hoog: gevoelens van schaamte en het idee te falen als ouder maken het moeilijk om toe te geven dat het (even) niet lukt. Professionals in de jeugdzorg onderzoeks- en praktijkervaring 1 signaleren in hun dagelijkse werk hoe belangrijk het is dat ouders ruimte voelen om hun worstelingen te delen en tijdig steun te zoeken.

Wat is een ‘goede moeder’?

De documentaire daagt de kijker uit om de betekenis van ‘goed moederschap’ te heroverwegen. Niet het perfecte plaatje, maar eerlijkheid, menselijkheid, veerkracht en het delen van kwetsbaarheid maken opvoeden waardevol. Een goede moeder is geen superheld; het is iemand die haar best doet, óók wanneer het zwaar is, en die hulp durft te vragen.

Een collectieve verantwoordelijkheid

Het is hoog tijd om het taboe op worstelende moeders te doorbreken en ruimte te maken voor realistische verwachtingen. Dat vraagt om bewustwording bij werkgevers, partners, scholen én beleid. Preventieve ondersteuning, goede opvangregelingen en toegankelijke (jeugd)zorg maken verschil, zoals uit tal van initiatieven blijkt.

“Een goede moeder” schetst niet alleen een persoonlijk portret, maar houdt de samenleving een spiegel voor. Want zorgen, delen en soms vallen hoort erbij. Alleen door die openheid kunnen we echte steun bieden aan wie het hard nodig heeft.

Nadere informatie

Meer lezen of hulp zoeken: