In zijn indrukwekkende debuutfilm The Village Next to Paradise neemt regisseur Mo Harawe ons mee naar een afgelegen dorp aan de kust van de Indische Oceaan. Hier, temidden van witte zandstranden en onder een azuurblauwe lucht, probeert een familie het beste te maken van een situatie die allesbehalve paradijselijk is. Het is een leven in de schaduw van dreiging, waarin de schoonheid van het landschap contrasteert met de angst voor onheil.

Zo zou je het leven van de alleenstaande vader Mamargade en zijn slimme zoon Cigaal kunnen omschrijven. Ze wonen in een klein Somalisch dorp waar de dagelijkse realiteit wordt bepaald door de constante dreiging van drone-aanvallen, een gevolg van de war on terror. Toch is het niet alleen angst dat het leven hier kleurt; er is ook hoop, veerkracht en een onverwoestbaar vermogen om dromen te koesteren.

Cigaal deelt zijn fantasierijke dromen met iedereen die ze wil horen. Zijn kinderlijke onschuld en verbeeldingskracht vormen een schril contrast met de harde werkelijkheid buiten de deur. Mamargade’s gescheiden zus Araweelo droomt op haar beurt van een eigen winkeltje, een droom die begint met de aankoop van een naaimachine. Hun verlangens zijn eenvoudig, maar vol betekenis.

Harawe dompelt ons onder in het alledaagse leven van het dorp, met de woestijnwind die voortdurend ruist, de golven die tegen de kust klotsen en de levendig kleurrijke landschappen en stoffen die het leven omringen. De film ademt een documentaire-achtige kwaliteit, waarin de regisseur met een liefdevolle, tedere en onpartijdige blik de kijker dicht bij zijn personages brengt.

Je voelt de warmte van de zon, hoort het geruis van de zee en proeft bijna de geur van zout in de lucht. De personages worden niet voorgesteld als helden, maar als gewone mensen die hun eenvoudige doelen met waardigheid nastreven. Het is juist deze eenvoud die de film zo krachtig maakt.

In The Village Next to Paradise bewandelen drie personages hun eigen weg. Misschien niet naar het paradijs, maar wel naar iets wat er dichtbij komt. Harawe schenkt zijn personages en zijn land een onschatbaar geschenk van hoop. Zelden is het thema veerkracht en hoop op zo’n niet dramatische en niet sentimentele wijze in beeld gebracht. Daarin is de film veel sterker dan veel andere films die zogenaamd over hoop gaan.

Mo Harawe laat met zijn debuut zien dat hoop niet altijd groots en meeslepend hoeft te zijn. Soms zit het in kleine dromen, in het samen zijn, en in het volhouden ondanks de dreiging van buitenaf. The Village Next to Paradise is een ode aan de kracht van de menselijke geest en een liefdevol portret van een land en zijn bewoners.

Wil jij ook geïnspireerd raken door deze bijzondere film? Kijk dan zeker naar The Village Next to Paradise en laat je meevoeren naar een wereld waar hoop en veerkracht het dagelijkse leven kleuren.