Jeugdbescherming Regio Amsterdam schaft contactjournaal af
Toen Erik Gerritsen begin 2009 aantrad als bestuurder van Jeugdbescherming was een van de vragen die hij tijdens de vele gesprekken met medewerkers stelde: “waar heb je last van?” Heel vaak was het antwoord: “te veel bureaucratie waardoor we te weinig tijd hebben voor onze gezinnen”. Als medewerkers kritiek hadden op de huidige manier van werken dan vroeg hij om concrete voorbeelden. Zo ook die keer dat een medewerker aangaf last te hebben van overbodige bureaucratie. Hij vroeg: “Geef eens een voorbeeld”. Zij antwoordde:”het contactjournaal”. Erik kreeg een dik document voorgeschoteld met tientallen pagina’s zeer gedetailleerde informatie, waarvan je kunt voorstellen dat medewerkers daar veel tijd aan kwijt waren.
Verruim de horizon 
Een heel goed voorbeeld van hoe regels en bureaucratie soms (of vaak?) in de jeugdzorg zelf ontstaan zijn. Ook maakt dit voorbeeld ondubbelzinnig duidelijk dat dit fenomeen voortkomt uit ‘indekgedrag’. ‘Als je dossier maar op orde is’ was, zeker in het ‘post-Savannah’ tijdperk, een belangrijk adagium in de jeugdzorg. Er is een grote maatschappelijke behoefte en druk om risico’s uit te bannen, tot nul te reduceren. Iedereen die de jeugdzorg een beetje kent, weet dat dit onmogelijk is. Aan het einde van het filmpje benoemt Erik Gerritsen dat daar eigenlijk de kern zit van het dilemma: terugdringen van de bureaucratie gaat gepaard met erkenning en acceptatie van het gegeven dat risico’s er altijd zullen zijn.
Een heel goed voorbeeld van hoe regels en bureaucratie soms (of vaak?) in de jeugdzorg zelf ontstaan zijn. Ook maakt dit voorbeeld ondubbelzinnig duidelijk dat dit fenomeen voortkomt uit ‘indekgedrag’. ‘Als je dossier maar op orde is’ was, zeker in het ‘post-Savannah’ tijdperk, een belangrijk adagium in de jeugdzorg. Er is een grote maatschappelijke behoefte en druk om risico’s uit te bannen, tot nul te reduceren. Iedereen die de jeugdzorg een beetje kent, weet dat dit onmogelijk is. Aan het einde van het filmpje benoemt Erik Gerritsen dat daar eigenlijk de kern zit van het dilemma: terugdringen van de bureaucratie gaat gepaard met erkenning en acceptatie van het gegeven dat risico’s er altijd zullen zijn.