ouder worden – jaar na jaar
is als lopen door een bos
waardoorheen vier seizoenen lang
wind en licht symfonieën orkestreren
over opborrelende en betoverende lentes
– waarin de levenskracht opwelt –
over zomerzwoele nachten
en poëtisch als het herfstbont
tot inkeer en zichzelf komen
om de winter te gebruiken als voedingsbodem
voor meditatie en ingetogenheid
de opmaat naar vernieuwde ontplooiing

het bos
waar schaduw beschutting biedt
of geluksgevoel versombert
waar je vogels hoort zingen
als in zorgeloze tijd
en waar wijsheid en geduld
in dauwdruppels glinsteren

waar de geur van bloemen en natte aarde
de herinnering of verwachting prikkelen
waar zonovergoten
– tussen boomkruinen door –
regen de transformatie overboogt
met een simpele en duidelijke boodschap:
om mij van de zonnige kant te kunnen zien
moet je de regen aan de andere kant accepteren

dat jij
als die regenboog in dat bos
met hart en ziel en herboren moed
vol verwachting dus
de deur mag openzetten
naar wat zich nooit voorspellen laat
de toekomt

en dat jij
als de wind en het licht in dat bos
mede de componist daarvan wilt en mag zijn

van harte