De man zonder tranen

Een man die zijn moeder begraaft zonder te huilen, een verzengend strand, een schot dat alles kantelt – L’Etranger van François Ozon duwt je genadeloos uit je morele comfortzone. Wat als niet je daad, maar je gebrek aan “juiste” emotie je uiteindelijk wordt aangerekend? In Algiers, 1938, wordt Meursault niet alleen berecht voor een moord onder de brandende zon, maar vooral omdat hij weigert een rol te spelen in het emotionele script dat zijn omgeving voor hem schrijft.

Deze film is geen klassieke klassiekerverfilming, maar een scherp uitgelichte spiegel: voor onze neiging om tranen te eisen, voor ons verlangen naar een sluitend verhaal, en voor iedereen die zich ooit afvroeg of anders voelen ook een vorm van schuld kan worden.